O parafii
Telefon księdza dyżurnego
Porządek nabożeństw
700, 915, 1100, 1600
patrz intencje Mszy Świętych na dany tydzień
Kancelaria parafialna
Czynna w dni powszednie po Mszy św.
W nagłych sprawach o każdej porze.
-2.png)
Uszew położona jest w górnym dorzeczu rzeki Uszwicy, na obszarze malowniczego Pogórza Karpackiego, w województwie małopolskim. Pagórkowaty krajobraz miejscowości, przecięty w poprzek doliną Uszwicy, wzdłuż potokiem Zapniów, prostopadle do rzeki na wschód - doliną, stanowi urozmaiconą część Pogórza Wiśnickiego, wchodzącego w skład wschodniej części Pogórza Zachodniobeskidzkiego.
Jest to typowy teren karpacki, charakteryzujący się silnym rozczłonkowaniem terenu, porozcinany głębokimi dolinami bezimiennych strumieni. Różnice terenu w Uszwi dochodzą do 100 m. Wzdłuż miejscowości biegnie droga krajowa z Brzeska do Nowego Sącza, przecinająca wieś na część wschodnią i zachodnią.
Parafia Uszew pw. Św. Floriana Męczennika obejmuje dwie wsie: Uszew (ok. 1490 wiernych) oraz Zawadę Uszewską (ok. 500 wiernych). Należy do dekanatu Brzesko w diecezji tarnowskiej.
Historia
Święty Florian
Według dzieła Martyrologium Hieronima św. Florian był urzędnikiem cesarskim, dowódcą armii rzymskiej w naddunajskiej prowincji Norikum. Podległe mu wojsko stacjonowało w Mantem w pobliżu Krems, w dzisiejszej Austrii. Cesarz rzymski Dioklecjan (300 - 305) nakazał krwawe prześladowanie chrześcijan, szczególnie w wojsku. Polecił niszczyć chrześcijańskie księgi liturgiczne, burzyć istniejące już świątynie. Rozkaz cesarski o prześladowaniu chrześcijan dotarł również do prowincji Norikum, gdzie go realizował w sposób bezwzględny prefekt Akwilinus. Święty Florian udał się do prześladowanych 40-tu chrześcijan, aby jako współwyznawca Chrystusa pokrzepić ich w tak trudnej sytuacji. Najprawdopodobniej czynił to w sposób jawny, odważny, dlatego też został aresztowany i poddany torturom. Był biczowany, a jego ciało szarpano żelaznymi hakami. Nie wyparł się jednak Chrystusa i nie zgodził się na uznanie bóstw rzymskich. Został więc skazany na śmierć. Według tradycji 4 maja 304 r. w miejscowości Lauriacum (dzisiejsze Lorch w północnej Austrii) poniósł śmierć męczeńską. Przywiązano mu do szyi kamień i zrzucono z mostu do rzeki Enns. Ciało świętego pochowała chrześcijanka, wdowa Waleria. Nad jego grobem zbudowano Kościół i Klasztor Benedyktynów, który później przejęli kanonicy laterańscy. Do dzisiaj miejscowość St. Florian w Górnej Austrii jest żywym ośrodkiem kultu Świętego Męczennika - patrona archidiecezji wiedeńskiej. W roku 1184 na prośbę księcia Kazimierza Sprawiedliwego, syna Bolesława Krzywoustego, relikwie św. Floriana otrzymał Kraków. Ku ich czci wybudowano w dzielnicy miasta o nazwie Kleparz okazałą świątynię. Kult św. Floriana wzmógł się znacznie w Polsce po roku 1528, kiedy pożar zniszczył cały Kleparz, a ocalał jedynie kościół św. Floriana. Odtąd zaczęto go czcić jako patrona od ognia i opiekuna straży pożarnej.
Ikonografia polska najczęściej przedstawia św. Floriana jako rzymskiego oficera z naczyniem z wodą do gaszenia ognia lub wprost gaszącego ogień w czasie pożarów domów czy kościoła.
Liturgiczny obchód ku czci św. Floriana Męczennika przypada na dzień 4 maja i ma rangę wspomnienia obowiązkowego, w Krakowie i archidiecezji katowickiej- święta.
.jpg)
XIII - XVIII
Wieś Uszew została założona w 1255 r. przez księcia Bolesława Wstydliwego. Parafia w Uszwi powstała w około siedemdziesiątym roku od założenia wsi. Z chwilą powstania otrzymała jako uposażenie 1 łan ziemi, co było niezbędnym warunkiem do wybudowania i erygowania kościoła oraz otrzymania kapłana do posług duszpasterskich. Pierwsza wzmianka o istnieniu parafii Uszew pochodzi z roku 1325, kiedy rozpoczęła się budowa kościoła pw. Wszystkich Świętych.
W 1346 r. Uszew została podniesiona do rangi miasta i stała się siedzibą klucza dóbr biskupstwa krakowskiego, obejmującego kilka okolicznych wsi, dlatego w latach 1331-1415 kilkakrotnie gościł w niej biskup krakowski wydając ważne decyzje dotyczące nie tylko klucza uszewskiego, ale i całego biskupstwa.
Oprócz działalności duszpasterskiej kościół prowadził szkoły parafialne, do czego był zobligowany uchwałą Soboru Laterańskiego z roku 1215. Początki szkolnictwa parafialnego w Uszwi sięgają roku 1539. Zgodnie z ówczesnymi realiami nauczyciel w szkole parafialnej uczył dzieci podstawowych modlitw, śpiewu kościelnego czy służenia do mszy, a tym samym czytania i pisania. Te pozytywne przedsięwzięcia zostały zniweczone przez działania wojenne drugiej połowy XVII w. Szkoły upadły. Nastąpiło również osłabienie życia religijnego. Kościół nastawił się w tym okresie na organizację różnych bractw religijnych. W Uszwi oraz sąsiednich parafiach powstawały zatem bractwa różańcowe, szkaplerzne i sodalicja mariańska.
W wyniku I rozbioru Polski w 1772 r. Uszew znalazła się pod panowaniem austriackim. Zgodnie z rozporządzeniem cesarza Józefa II z roku 1784 każdy proboszcz został mianowany urzędnikiem stanu cywilnego. W parafii Uszew metryki urodzin zaczęto prowadzić od 1772 r., zaś małżeństw i zgonów od 1784 r.
W latach 1623 - 1799 proboszczami w parafii Uszew byli:
1623-1634 Ks. Piotr Sitkowicz
1634-1648 Ks. Wojciech Nagoń
1648-1650 Ks. Stanisław Wiejkowic
1650- 1651 Ks. Urban Woliński
1651-1653 Ks. Andrzej Goczałowicz
1653-1657 Ks. Wawrzyniec Czopkowicz
1657-1657 Ks. Piotr Miklasiewicz
1657-1657 Ks. Adam Staliński
1658-1658 Ks. Łukasz Reskowicz
1658-1659 Ks. Mikołaj Krzepicki
1659-1659 Ks. Tomasz Bagiński
1659-1659 Ks. Marcin Laskiewicz
1659-1659 Ks. Piotr Frączkowicz
1659-1674 Ks. Jan Janoszowic
1674-1699 Ks. Walenty Ligęza
1699-1723 Ks. Stanisław Wosiński
1723-1723 Ks. Wojciech Gorzowksi
1723-1736 Ks. Kacper Pachowski
1736-1740 Ks. Dominik Okularski
1740-1745 Ks. Stanisław Gurski
1745-1745 Ks. Jakub Kaliński
1745-1764 Ks. Jan Barański
1764-1782 Ks. Ignacy Galiński
1782-1784 Ks. Józef Mietelski
1784-1790 Ks. Walenty Malinowski
1790-1799 Ks. Kajetan Przybyłowicz
XIX - XX
W II połowie XIX w. ważnym aspektem działalności parafii było powstanie w Uszwi szkoły trywialnej (pospolitej). Zgodnie z ustawą szkolną z roku 1805 szkoły znalazły się pod nadzorem władzy kościelnej. To dzięki staraniom ówczesnego proboszcza parafii i dziekana ks. Jana Mrożka w 1860 r. została otwarta w Uszwi szkoła trywialna, w której uczył organista Ambroży Wróblewski. Stan taki trwał do 1883 r., kiedy wyszła ustawa o ześwieczczeniu oświaty.
Z bogatej działalności proboszczów parafii Uszew w omawianym okresie dziejów, warto skoncentrować się na problemie szeroko pojętego duszpasterstwa. Na uwagę zasługuje działalność Towarzystwa Wstrzemięźliwości. W l. 1844 - 1891 śluby wstrzemięźliwości złożyło 1857 parafian. Stałą troską kolejnych proboszczów był kościół parafialny. Najwięcej czasu na jego renowację poświęcił, ze względu na długi okres proboszczowania (39 lat) ks. Wojciech Rogoziewicz. Częściowo jego wysiłek został zniweczony przez zniszczenia na początku i w końcowym okresie I wojny światowej. Na plebanii mieszkał wówczas sztab wojsk austriacko- niemieckich z księciem Ferdynandem na czele. Ks. Wojciech Rogoziewicz położył także olbrzymie zasługi dla uruchomienia we wsi kółka rolniczego, kasy pożyczkowo - oszczędnościowej, sklepików katolickich i biblioteki.
Następcą ks. Rogoziewicza był ks. Michał Wieliński. Po objęciu przez niego probostwa doszło do sfinalizowana w 1930 r. ważnej dla parafii transakcji. Za fundusze uzyskane ze sprzedaży części własnych gruntów parafia zakupiła od Jana Goetza - Okocimskiego zabudowania i grunty dworskie.
Warto wspomnieć o funkcjonowaniu gospodarstwa plebańskiego. Podstawowym uposażeniem kościoła parafialnego była ziemia, a wiec dochody, które przynosiło prowadzone gospodarstwo. Dużym powodzeniem cieszyły się tzw. pobożne zapisy na rzecz kościoła. W ten sposób początkowe uposażenie uszewskiej parafii wzrosło w roku 1926 z 1 łana do około 50 hektarów. Praktycznie od lat 30-tych XX w. obserwuje się systematyczną wyprzedaż i zmniejszanie się obszaru powierzchni gruntów plebańskich, a z uzyskanych środków finansuje się najpilniejsze inwestycje i renowacje kościoła. Znaczny odsetek mieszkańców Uszwi dzierżawił też małe działki gruntów plebańskich w zamian za czynsz lub prace polowe.
W latach 1800 - 1948 mieliśmy w parafii Uszew 14 proboszczów:
1800-1811 Ks. Baltazar Kozłowski
1811-1813 Ks. Jan Cybulski
1814-1820 Ks. Kacper Czekajski
1820-1822 Ks. Stanisław Wąsowicz p.o.
1822-1834 Ks. Jacek Midowicz
1834-1835 Ks. Mikołaj Krzyżowski p.o.
1835-1837 Ks. Wojciech Rudkowski p.o.
1837-1850 Ks. Jan Rzeszódko
1850-1851 Ks. Wawrzyniec Rzeszódko p.o.
1851-1872 Ks. Jan Mrożek
1873-1878 Ks. Józef Kalczyński
1879-1889 Ks. Piotr przyborowski
1889-1928 Ks. Wojciech Rogoziewicz
1928-1948 Ks. Michał Wieliński
Okres po II wojnie światowej zapisał się w dziejach parafii jako czas poważnych przedsięwzięć inwestycyjnych związanych z kościołem oraz obiektami towarzyszącymi. Przypadają one na probostwo ks. Kazimierza Soi, a potem ks. Jerzego Rudnika. Ważnym momentem w dziejach parafii było przybycie do niej w 1966 r. sióstr Józefitek, które objęły opiekę nad kościołem i chorymi oraz prowadziły katechizację.
Po II wojnie światowej proboszczami parafii Uszew byli:
1947 - 1966 ks. Kazimierz Soja
1966 - 1971 ks. Zdzisław Zyzda
1971 - 1997 ks. Jerzy Rudnik
Czasy współczesne
W latach 1997-2020 funkcję proboszcza parafii pełnił ks. Jan Kudłacz. Dzięki jego inicjatywie i zaangażowaniu parafian udało się przeprowadzić wiele inwestycji związanych z renowacją kościoła i zmianą jego otoczenia:
Rok 1997 - remont plebanii wewnątrz, wymiana instalacji elektrycznej i sanitarnej.
Rok 1998 - remont wieży kościelnej: wymiana całej konstrukcji drewnianej i pokrycie jej blachą miedzianą.
Rok 1999 - pokrycie dachu kościoła blachą miedzianą. Przebudowa sygnaturki, dostosowanie jej do stylu wieży. Remont kaplicy cmentarnej: pokrycie dachu blachą miedzianą i wykonanie zadaszenia nad schodami. Remont dachu na budynku domu parafialnego, zmiana pokrycia. Wykonanie wokół niego drenażu opaskowego.
Rok 2000 - przeprowadzenie prac mających na celu odwodnienie kościoła i osuszenie murów. Drenaż opaskowy wokół fundamentów kościoła. Zabezpieczenie murów kościoła przed wilgocią z ziemi metodą termoiniekcji. Pokrycie plebanii blachodachówką. Powiększenie placu przed kościołem, aby służył jako parking.
Rok 2001 - przerobienie i unowocześnienie instalacji elektrycznej w kościele. Założenie nowej instalacji nagłośnieniowej. Zakonserwowanie i odnowienie polichromii kościoła przy zachowaniu wszystkich obrazów i fresków. Odnowienie konfesjonałów i zakupienie dwóch marmurowych kropielnic do głównego wejścia.
Rok 2002 - dokończenie prac związanych z odnowieniem i konserwacją ołtarzy, ambony i chrzcielnicy. Odrestaurowanie stacji Drogi Krzyżowej, żyrandoli, kinkietów. Położenie nowej posadzki marmurowej w prezbiterium i zakrystii. Sprawienie nowego marmurowego ołtarza posoborowego i ambonki. Zakupienie nowych mebli do zakrystii i doprowadzenie bieżącej wody. Wykonanie nowej podłogi i posadzki na chórze. Przeprowadzenie generalnego remontu organów. Wykonanie nowej elewacji kaplicy cmentarnej. Obłożenie cokołu i schodów kaplicy płytami granitowymi. Zrobienie posadzki z mozaiki granitowej w kaplicy oraz odmalowanie jej wewnątrz. Zainstalowanie klimatyzacji w kaplicy i zamontowanie nagłośnienia. Przygotowanie pod kaplicą miejsca na pochówek kapłanów.
Rok 2003 - wykonanie w kościele nowej posadzki z granitu brazylijskiego, odremontowanie babińca i kruchty wejścia głównego, otynkowanie dołu ścian zewnętrznych.
Rok 2004 - odnowienie elewacji kościoła, obłożenie piaskowcem. Wymiana ławek w kościele, uporządkowanie alejek na cmentarzu parafialnym i położenie na nich asfaltu.
Rok 2005 - wykonanie nowego chodnika procesyjnego wokół kościoła z kostki brukowej. Zainstalowanie podświetlenia kościoła oraz urządzenia zabezpieczającego.
Rok 2006 - zainstalowanie elektrycznego napędu dzwonów; przeprowadzenie remontu domu sióstr józefinek Rok 2012- montaż nowych okien Rok 2014 - montaż witraży
|Rok 2016 - założono nowe ogrzewanie
Wszystkie omówione powyżej prace zostały sfinansowane przez parafian. Pewne środki pochodziły również od uszewskiej Polonii.
Źródła: Roman Sady, Uszew - z dziejów wsi, klucza i gminy, Kraków 1999 r.Roman Sady, Uszew w roku jubileuszu, Kraków - Uszew 2006 r.
Cmentarz został założony w drugiej połowie XIX wieku. Pierwszym nagrobkiem (pomnikiem) betonowym na cmentarzu parafialnym w Uszwi był prawdopodobnie nagrobek ks. Jana Rzeszódki, proboszcza parafii w latach 1837 - 1850. To właśnie podpierając kamienne kawałki jego rozlatującego się nagrobka ówczesny grabarz Kasper Bukowicz wypowiedział pamiętną maksymę: " Tak to człowiek rozsypuje się od ziemi, a kamień od wiatru". Pierwszym pomnikiem osoby świeckiej był nagrobek Józefa Robaka, wciąż jeszcze (choć w bardzo zniszczonym stanie) stojący w lewej górnej części cmentarza. To już zapewne zabytek, zwłaszcza że uwiecznia pamięć ostatniego wójta Uszwi z przełomu XIX - XX wieku. Cmentarz jest otoczony metalowym ogrodzeniem. Przy głównej bramie usytuowane są figury Pana Jezusa i Matki Bożej z Dzieciątkiem. Na jego terenie znajduje się kaplica pokryta blachą miedzianą wybudowana w 1956 r. Jej cokół, schody i posadzka wyłożone są granitem. W kaplicy jest zainstalowana klimatyzacja oraz nagłośnienie. Podziemia zostały przeznaczone na pochówek kapłanów. Jako pierwszy spoczął w nich śp. ks. prałat Bolesław Zdunek. Na cmentarzu spoczywają także proboszczowie parafii: ks. Wojciech Rogoziewicz, ks. Michał Wieliński oraz siostry józefitki: s. Agnieszka Palica i s. Henryka Drabik.

.jpg)
W miejscu, gdzie znajduje się dom sióstr była niegdyś plebania, która została rozebrana w 1930 r. Na pozostałym po niej placu wybudowano w 1956 r. organistówkę. Po przejściu organisty Jana Chmury na emeryturę stała się ona domem zakonnym sióstr józefinek. W 1985 r. został on rozbudowany o kaplicę i trzy pokoje. Poświęcenie kaplicy miało miejsce 22 grudnia 1985r. W ogrodzie domu sióstr znajduje się figurka św. Józefa, patrona Zgromadzenia.


Jest to były budynek mieszkalny dworu należącego niegdyś do barona Jana Goetza - Okocimskiego. Do roku 1923 dwór był dzierżawiony przez teściową barona, hrabinę Sumińską. W latach 1929-1930 miała miejsce parcelacja dóbr dworskich w Uszwi. Po objęciu probostwa przez ks. Michała Wielińskiego parafia uzyskała zgodę z diecezji na sprzedaż części własnych gruntów i zakupienie za uzyskane pieniądze pozostałości majątku dworskiego wraz z zabudowaniami, które miały być przeznaczone na plebanię. Po sfinalizowaniu transakcji baron Jan Goetz na własny koszt odrestaurował wszystkie budynki, a szczególnie dom mieszkalny, co spotkało się z dużym uznaniem proboszcza ks. Michała Wielińskiego.
Murowana, piętrowa, dwutraktowa plebania usytuowana jest na planie prostokąta i pokryta dachem czterospadowym. W 1973 r. został przeprowadzony jej kapitalny remont: kanalizacja, wymiana prawie całej stolarki, zmiany w instalacji elektrycznej i elewacja budynku. W 2000 r. zmieniono pokrycie dachu.

Jest to dawny budynek szkoły trywialnej (pospolitej) wybudowanej w 1860 r. ze środków dwóch gmin i dwóch obszarów dworskich, Uszwi i Zawady Uszewskiej na parceli będącej własnością gminy Uszew. Po oddaniu do użytku nowej szkoły w Uszwi /1911 r./, dom parafialny został przeznaczony na wikarówkę. W 1966 r. zamieszkały w nim siostry Józefitki, a po ich przeprowadzce do byłej organistówki, budynek stał się punktem katechetycznym w okresach, kiedy religii nie nauczano w szkole. W 1999 r. przeprowadzono remont dachu ze zmianą jego pokrycia oraz drenaż budynku. Obecnie w domu parafialnym odbywają się spotkania grup działających przy parafii.

Kaplica Matki Bożej Fatimskiej w Zawadzie Uszewskiej
Kaplica została ufundowana przez mieszkańców Zawady Uszewskiej. Jej uroczyste poświęcenie odbyło się 10 maja 1998 r. W koncelebrze uczestniczyli: ks. proboszcz Jan Kudłacz, pochodzący z Gnojnika ks. Stanisław Wiśniowski oraz rodak ks. Władysław Górak. Corocznie w maju odbywa się w niej różaniec fatimski oraz nabożeństwo majowe połączone ze śpiewem pieśni maryjnych. Od maja do października 13 dnia miesiąca w kaplicy doprawiana jest Msza św. poprzedzona różańcem fatimskim na pamiątkę objawień Matki Bożej, które miały miejsce w Fatimie w 1917 r.
Fundatorzy umieścili na kaplicy następujący napis:
"Matko Boża Fatimska, miej w swej opiece
wszystkie rodziny naszej parafii w Trzecim Tysiącleciu."

.jpg)
.jpg)




